11 Temmuz 2011 Pazartesi

Karabük Üniversitesi Raylı Sistemler Mühendisliği Bölümü


Karabük Üniversitesi bu sene Raylı Sistem sektöründe yetkin bireyler yetiştirmek amacı ile yeni açtığı Raylı Sistemler Mühendisliği Bölümü'ne öğrenci kabul edecek. Sektörümüz için lisans düzeyinde açılan ilk program olması sebebi ile büyük mutluluk yaşıyoruz. Aslında bunun için Türkiye’de açılan ilk program demek çokta doğru olmaz. Yıldız Teknik Üniversitesi 1911 yılında “Kondüktör Mekteb-i Alisi” adıyla Fransızlar tarafından demiryolu mühendisi yetiştirmek amacıyla kurulmuştur. Fakat daha sonrada ülkemizde yürütülen politikalardan ve çeşitli nedenlerden ötürü üniversite misyon değiştirmiş ve bu günkü halini almıştır. Bugün bu sektör için yeniden mühendis yetiştirmeye başlayan Karabük Üniversitesini gerçekleştirdikleri bu büyük hizmet için kutluyoruz.

Bilindiği gibi Raylı Sistemler birçok branşın içinde bulunduğu bir sektördür. Yani tek bir bölüm okuyarak tamamen raylı sistem mühendisi olmak çok zordur. Avrupa'daki programlar da Raylı Sistemler Elektriği, Mekaniği, Elektro-mekaniği, Sinyalizasyonu, Araç Mühendisliği gibi dallara ayrılırlar. Karabük Üniversitesi bu çerçevede misyonlarında belirttikleri üzere tüm bölümlerden temel düzeyde eğitim vermeyi amaçlıyor. Fakat bizim düşüncemiz bu bölümde okuyan bir öğrencinin en geç 4. Dönem sonunda dal tercihi yapıp tek bir alanda uzmanlaşmasının gerektiğidir. Üniversite ve bölüm yetkililerinin bu yönde sektör ile birlikte çalışmalar yapmaları gerektiğini düşünüyoruz. Aynı şekilde bu bölümden mezun olan bir mühendisin Raylı Sistemler üzerine daha özel bir dalda yüksek lisans yapmasının gerekli olduğu yönündedir. Karabük Üniversitesinin ileriki senelerde bu yönde çalışma yapıp yüksek lisans programlarını da başlatmalarını diliyoruz.

Karabük Üniversitesi her ne kadar temel seviyede makine, elektrik-elektronik ve inşaat mühendisliği dallarında eğitim vermeyi amaçlıyor olsa da akademik programlarında çoğunlukla mekanik derslerine ağırlık verildiği görülüyor. Verilmesi amaçlanan bazı dersler ve branşları şu şekildedir:

Dersin Adı
Dersin Kredisi
Dersin Branşı
Statik
4
Makine
Bilgisayar Bilimlerine Giriş
3
Bilgisayar
Bilgisayar Programlama
3
Bilgisayar
Malzeme Bilimi
3
Makine
Dinamik
4
Makine
Termodinamik I
3
Makine
Fren Mekanizmaları
3
Makine
Tren Mekaniği
3
Makine
Mekanizma Tekniği
2
Makine
Mukavemet
4
Makine
Raylı Sistemler Elektrik Elektroniği
4
 Elektrik Elektronik
Akışkanlar Mekaniği
3
Makine
Makine Elemanları
3
Makine
Mekanik Titreşimler
3
Makine
Isı Transferi
3
Makine
Mekatronik
3
Mekatronik
Ölçme Tekniği
3
 Elektrik Elektronik
Taşıt Dinamiği ve Kontrol
4
Makine
Termodinamik II
3
Makine
Hidrolik Makinalar
3
Makine
Tren ve Demiryolları Bakım Esasları
4
İnşaat
Köprüler ve Tüneller
3
İnşaat
Demiryolu Haberleşmesi
3
Haberleşme
Malzemelerin Mekanik Davranışı
3
Makine
Taşıt Gövde Tasarımı ve Malzemeleri
4
Makine

Bunların dışında Raylı Sistemler Mühendisliğinin Temelleri, Transport Teknolojisi ve Ekonomisi,  Demiryolu Güvenlik Standartları, Demiryolları Araçlarının Testi ve Denetimi, Kent içi Raylı Ulaşım Sistemleri, Demiryolları Trafik Kontrolü, Genel Raylı Sistem İşletmeciliği, Demiryolu Hattı Planlaması  gibi Raylı sistemlere özel derslerde akademik programda yer alıyor. Ayrıca Lokomotif ve Vagon Tasarımı ve Sinyalizasyon gibi çok kapsamlı konuların işlendiği dersler de programa alınmış fakat bu derslere ayrılan süre oldukça az. Özellikle sinyalizasyon dersi haftada 2 saat işlenerek ancak “Sinyalizasyon Sistemlerine Giriş” şeklinde verilebilir.

Ülkemizde sektörümüzün tekrar canlandığını, mevcut kent içi ve şehirler arası hatlara hızlı bir ivmeyle yenilerinin eklendiğini, bu alanda seminer, sempozyum, fuar gibi etkinliklerin daha fazla yapıldığını, üniversitelerde daha fazla bilimsel makale yayınlandığını, büyük projeler geliştirildiğini ve raylı sistemlere özel bölümler açıldığını görmek bizlere çok büyük mutluluk vermektedir. Bu bağlamda Karabük Üniversitesi Raylı Sistemler Mühendisliği Bölümü’ne ve bu bölümde okuyacak mühendis adaylarına şimdiden başarılar diler, bölümümünüz ülkemize hayırlı olmasını dileriz.
Mustafa Bellek

26 Haziran 2011 Pazar

MULTIPLE UNIT OPERATION

Introduction

Originally derived from lift operation over a hundred years ago, multiple unit (MU) control has become the most common form of train control in use around the world today.  This page describes how it started and its development in the century to date.

Contents

Origins

Electric locomotives were originally designed so that the motors were controlled directly by the driver.  The traction power circuits passed through a large controller mounted in the driving cab.  A handle was rotated by the driver as necessary to change the switches in the circuit to increase or reduce power as required.  This arrangement meant that the driver had to remain close to the motors if long and heavy, power-carrying cables were to be avoided. 
While this arrangement worked well enough, the desire to get rapid turnrounds on city streetcar railways led to the adoption of remote control.  The idea was that, if the motors could be remotely controlled, a set of driver's controls could be placed at each end of the train.  It would not be necessary to have a locomotive added at the rear of an arriving train to allow it to make the return journey.  A cab would be installed at each end of the train and the driver just had to change ends to change direction.  Once this idea was established, it was realised that the motors could be placed anywhere along the train, with as many or as few as required to provide the performance desired.  With this development, more but smaller motors were scattered along the train instead of building a few large motors in a locomotive.   This is how the concept of motor cars and trailer cars evolved.  Trailer cars are just passenger carrying vehicles but motor cars are passenger carrying vehicles which have motors and their associated control equipment. 
Multiple unit trains, as these trains became known, were equipped with control cables called train lines, which connected the driver's controls with the motor controls and power switches on each motor car.  The opening and closing of the power switches was achieved by electro-magnetic relays, using principles originally designed for lifts.  While the idea was being established on passenger trains, it was also adopted on locomotives.  It quickly became the standard method of control.